Photo

Πέμπτη, 3 Μαΐου 2018

Οι εννεάδυμες Παρθενομάρτυρες της Πορτογαλίας: Αγίες Βιλγκεφόρτις η εσταυρωμένη, Μαρίνα, Κουϊτερία, Γενεύη, Ευφημία, Μαρκιάνα, Γερμάνα, Βασιλεία & Βικτωρία που μαρτύρησαν σε όλη τη Μεσόγειο το 139 μ.Χ. & ο Άγιος ιερομάρτυς Οβίδιος 3ος Επίσκοπος Braga Πορτογαλίας (+135)


PORTUGAL OF MY HEART



Οι εννεάδυμες Παρθενομάρτυρες της Πορτογαλίας:  

Αγίες Βιλγκεφόρτις η εσταυρωμένη, Μαρίνα, Κουϊτερία, Γενεύη, Ευφημία,

Μαρκιάνα, Γερμάνα, Βασιλεία & Βικτωρία,

Παρθενομάρτυρες στη Μεσόγειο (+139)

& ο Άγιος ιερομάρτυς Οβίδιος 3ος Επίσκοπος Braga Πορτογαλίας (+135)

Εορτή στις 9/1, 18/1, 19/1, 22/5, 3/6, 12/7, 20/7, 16/9


Η Αγία Παρθενομάρτυς Βιγκελφόρτις ή Λιμπεράτα η εσταυρωμένη

η οποία στις Ι. Εικόνες παρουσιάζεται και με γένια

& χωρίς τα γένια του θαύματος της Παναγίας για να αποφύγει να παντρευτεί

τον ειδωλολάτρη βασιλιά δια της βίας


Τα ονόματα των εννεάδυμων Παρθενομαρτύρων της Πορτογαλίας είναι τα εξής:

Αγία Βιλγκεφόρτις ή Λιβεράτα ή Ευτροπία (St Wilgefortis / Liberata / Eutropia) η εσταυρωμένη, Παρθενομάρτυς στην Aguas Santas Ισπανίας, από Braga Πορτογαλίας (20 Ιουλίου, +139)

Αγία Μαρίνα ή Μαργαρίδα (St Mariña / Margarida), Παρθενομάρτυς στην Aguas Santas Ισπανίας, από Braga Πορτογαλίας (18 Ιανουαρίου, +139)

Αγία Κουϊτερία ή Κυθέρεια (St Quiteria) Παρθενομάρτυς στην Aire-sur-l’Adour Γαλλίας, από Braga Πορτογαλίας (22 Μαΐου, +139)

Αγία Ευφημία ή Ευμελία (St Eufemia / Eumelia) Παρθενομάρτυς στην Auria της επαρχίας Orense της Ισπανίας από Braga Πορτογαλίας (16 Σεπτεμβρίου, +139)

Αγία Μαρκιάνα ή Μαρίκα (St Marciana / Marica) Παρθενομάρτυς στό Toledo της Ισπανίας, από Braga Πορτογαλίας (9 Ιανουαρίου, +139)

Αγία Γερμάνα (St Germana) Παρθενομάρτυς από Braga Πορτογαλίας (19 Ιανουαρίου, +139) και οι συμμάρτυρές της Άγιοι Παύλος, Γερόντιος, Ἰανουάριος, Σατουρνίνος, Σουξέσσος, Ἰούλιος, Κάτος και Πία, μάρτυρες στήν Νουμίδια Ἀλγερίας (19 Ιανουαρίου, +139)

Αγία Βικτωρία ή Ρίτα (St Victoria / Vitoria / Rita) Παρθενομάρτυς από Braga Πορτογαλίας (17 Νοεμβρίου, +139)

Αγία Γενιβέρα ή Γενεύη (St Genibera / Genebra / Gemma) Παρθενομάρτυς από Braga Πορτογαλίας (+139)

Αγία Βασιλεία ή Βασίλισσα (St Basilia / Basilissa) Παρθενομάρτυς από Braga Πορτογαλίας (12 Ιουλίου, +139)

Εορτή στις 9/1, 18/1, 19/1, 22/5, 3/6, 12/7, 20/7, 16/9


Ο Άγιος ιερομάρτυς Οβίδιος 3ος Επίσκοπος της Braga Πορτογαλίας (+135)

3 Ιουνίου

Ο Άγιος ιερομάρτυς Οβίδιος 3ος Επίσκοπος Braga της Πορτογαλίας ήταν ένας Ορθόδοξος Άγιος του οποίο τα αγάλματα κοσμούν την πόλη Braga της Πορτογαλίας. Γεννήθηκε στη Σικελία της Ιταλίας και το 95 μ.Χ. στάλθηκε από τον Άγιο ιερομάρτυρα Κλήμη Α´ τρίτο Επίσκοπο Ρώμης ως Επίσκοπος στην πόλη Braga της Πορτογαλίας. Εκει στην Braga της Πορτογαλίας βάπτισε της 9 Αγίες Παρθενομάρτυρες όταν εγκαταλήφθηκαν από την μητέρα τους Καλσία. Ο Άγιος Οβίδιος είναι προστάτης των κωφών και όσων πάσχουν από ακουστικές ασθένειες. Μαρτύρησε για την Χριστιανική του Πίστη το 135 μ.Χ.


Η Αγία Παρθενομάρτυς Βιγκελφόρτις ή Λιμπεράτα η εσταυρωμένη

Η Αγίες 9 Παρθενομάρτυρες της Πορτογαλίας γεννήθηκαν το έτος 119 στην Braga της Πορτογαλίας. Ἠταν κόρες του ειδωλολάτρη Λούκιου Καστέλιου Σέβερου και της Καλσίας. Ο Λούκιους Καστέλιος Σέβερος ήταν κυβερνήτης των επαρχιών Γαλικίας και Λουσιτανίας, τα οποία αποτελούν τμήμα της Ιβηρικής Χερσονήσου, σημερινή Ισπανία και Πορτογαλία. Το 119 ενώ ο Λούκιος βρισκόταν σε ταξίδια στις περιοχές του η συζυγός του Καλσία ήταν έγκυος και γέννησε με μία γέννα 9 θυγατέρες. Επειδή η Καλσία φοβήθηκε οτι όταν θα επέστρεφε ο σύζυγός της θα την υποπτευόταν για συζυγικές απιστίες λόγω των πολλών γεννήσεων αποφάσισε να απαλλαγεί από τις ανεπιθύμητες κόρες της και τις έδωσε στην πιστή υπηρέτριά της Σίλα για να τις πνίξει στον ποταμό Miño με αυστηρή μυστικότητα.

Αλλά η Σίλα μόλις είχε βαπτιστεί Χριστιανή, και στο δρόμο προς το ποτάμι συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε να διαπράξει ένα τέτοιο φρικτό έγκλημα. Έτσι πήγε τα βρέφη σέ ένα φιλικό Χριστιανικό σπίτι όπου τά βάπτισε ο Άγιος ιερομάρτυς Οβίδιος Επίσκοπος Braga της Πορτογαλίας (+135) με τα ονόματα Κουϊτερία, Λιμπεράτα, Βικτωρία, Μαρίνα, Γερμάνα, Ευφημία, Μαρκιάνα, Γκενιβέρα και Βασιλεία [Quiteria, Liberata, Victoria, Marina, Germana, Eufemia, Marciana, Genibera & Basilia]. Ύστερα τα 9 βρέφη τα παρέλαβαν Χριστιανικές οικογένειες και τα μεγάλωσαν με Χριστιανική πίστη. Και οι 9 αδελφές υπόσχέθηκαν παρθενία για την αγάπη του Χριστού.

Το 139, όταν οι 9 παρθένες ήταν 20 ετών, είχαν ήδη άρχισει στην περιοχή φρικτοί διωγμοί κατά των Χριστιανών. Στη διάρκεια των διωγμών οι 9 παρθένες είχαν αφιερώσει τη ζωή τους στο να πηγαίνουν κρυφά στις φυλακές και να ελευθέρωνουν τους Χριστιανούς που ήταν φυλακισμένοι για την Πίστη τους στο Χριστό. Έτσι συνελλήφθηκαν και τις έφεραν στον κυβερνήτη πατέρα τους Λούκιο Καστέλιο ο οποίος στην αρχή δεν κατάλαβε οτι ήταν οι κόρες του. Τις απείλησε με τιμωρία αν δεν αρνηθούν το Χριστιανισμό, αλλά οι 9 παρθένες απάντησαν οτι προτιμούσαν να πεθάνουν χίλιες φορές, αντί να εγκαταλείψουν την πίστη στο Χριστό. Ο Καστέλιος εντυπωσιάστηκε με τη δύναμη των κοριτσιών και, επίσης, διαπίστωσε ότι είχαν μια παράξενη ομοιότητα με τη σύζυγό του. Ρώτησε σχετικά με την προέλευσή τους και κάλεσε την Καλσία, η οποία τις αναγνώρισε αμέσως ως κόρες της. Στη συνέχεια ακολούθησε μια μάχη μέσα στην καρδιά του, μεταξύ της πατρικής αγάπης του και των καθηκόντων του ως διοικητή. Όταν έμαθε ότι ήταν δικές του κόρες, τους είπε να αποκηρύξουν το Χριστό με αντάλλαγμα τα υλικά πλούτη και την πολυτέλεια ως κόρες του κυβερνήτη. Έκανε κάθε δυνατή προσπάθεια να τις πείσει και τούς ζήτησε να θυσιάσουν στους ειδωλολατρικούς θεούς. Η μητέρα τους προσπαθούσε επίσης να τις πείσει με πολλά δάκρυα, αλλά δεν πέτυχε τίποτα. Έτσι ο πατέρας θυμωμένος τους έδωσε μια μέρα να αποφασίσουν να λατρέψουν τα είδωλα και να παντρευτούν ειδωλολάτρες ή να πεθάνουν με φρικτά Μαρτύρια.

Οι 9 αδελφές φυλακίστηκαν αλλά κατάφεραν να αποδράσουν ελευθερώνοντας όλους τους άδικα φυλακισμένους και έφυγαν μακρυά για να μην γίνει ο πατέρας τους παιδοκτόνος. Έτσι έφυγαν από την πόλη από διαφορετικές διαδρομές.

Ο πατέρας τους εξαπέλυσε διωγμό εναντίων τους και στη συνέχεια η κάθε μία από τις παρθένές συνελλήφθηκαν σε διαφορετικές πολεις γύρω από τη Μεσόγειο και μαρτύρησαν.

Οι 2 αδελφές Βιλγκεφόρτις (Λιμπεράτα) και Μαρίνα συνελλήφθηκαν στην πόλη Aquas Santas στην επαρχία Orense στη Γαλικία της Ισπανίας και μετά από μαρτύρια τις θανάτωσαν.

Η Αγία Παρθενομάρτυς Μαρίνα που μαρτύρησε

στην Aquas Santas της Ισπανίας

Πρώτα έβαλαν την Αγία Μαρίνα μέσα σε ένα φούρνο για να την κάψουν ζωντανή αλλά της εμφανίστηκε θαυματουργικά ο Ἀγιος Απόστολος Πέτρος όπου την έβγαλε από το φούρνο και της έφερε νερό για να δροσιστεί. Αργότερα αποκεφαλίστηκε και το κεφάλι της αναπήδησε στο έδαφος θαυματουργικά 3 φορές και δημιουργήθηκαν 3 πηγές στα σημεία αυτά όπου ονομάστηκαν Aguas Santas (=Ιερά Νερά), δίπλα στις οποίες τον 6ο αιώνα μεταξύ 502-593 κτίστηκε Χριστιανικός ναός προς τιμήν της και η σημερινή πόλη Aquas Santas της Ισπανίας.

Στην τοποθεσία του Μαρτυρίου σωζονται ακόμη ο φούρνος των βασανιστηρίων και η φυλακή της Αγία Παρθενομάρτυρος όπου μετατράπηκαν σε Ιερό Ναό τον 6ο αιώνα. Επίσης διασώζεται η μικρή λίμνη-δεξαμενή όπου της έριχνε με θαυματουργικό τρόπο νερό ο Άγιος Απόστολος Πέτρος.

Ύστερα από το Μαρτύριο της Αγίας Παρθενομάρτυρος Μαρίνας ο ειδωλολάτρης πατέρας τους αποφάσισε να παντρέψει την Αγία Λιμπεράτα ή Βιλγκεφόρτις διά της βίας με τον επίσης παγανιστή βασιλιά της Σικελίας. Η Αγία Λιμπεράτα αρνήθηκε και παρακάλεσε την Παναγία να την βοηθήσει να αποφύγει τον γάμο.

Η απάντηση στις προσευχές της ήταν το πρόσωπό της να καλυφθεί από ένα μούσι, κάτι που έκανε τον επίδοξο σύζυγο να ακυρώσει τον γάμο και τον πατέρα της να την τιμωρήσει με σταύρωση.

Στό Σταυρό η Αγία Βιγκελφόρτις (Λιμπεράτα)  είπε στους παρευρισκόμενους ότι όσοι θυμούνται τα δεινά της, θα απελευθερωθούν από όλα τα βάρη και τις δυσκολίες τους.

Έτσι η Αγία Βιγκελφόρτις (Λιμπεράτα) έγινε προστάτιδα των γυναικών που θέλουν να αποφύγουν ένα κακο γαμο και των κακοποιημένων γυναικών.

Η αδελφή τους Αγία Παρθενομάρτυς Κουϊτερία ή Κυθέρεια συνελήφθηκε στην Aire-sur-l’Adour της Γαλλίας και αποκεφαλίστηκε αμέσως μαζί με άλλες Χριστιανές γυναίκες Μάρτυρες. Μόλις αποκεφαλίσθηκε η Αγία Κουϊτερία θαυματουργικά πήρε στα χέρια της την αγία Κεφαλή της και την πήγε στον Ναό της πόλεως που ήταν αφιερωμένος στην Παναγία.

Η αδελφή τους Αγία Παρθερομάρτυς Ευφημία δεν μπόρεσε να ξεφύγει από τους στρατιώτες που την κυνηγούσαν και στο Εθνικό Πάρκο Peneda-Gerês (National Park Penedo da Santa - Cliff of the Saint) στην Braga της Πορτογαλίας άνοιξε ένας βράχος και την κατάπιε επιτόπου και αμέσως ξεπήδησε μία θερμή πηγή.

Η αδελφή τους Αγία Μαρκιάνα συνελήφθηκε στο Toledo της Ισπανίας όπου και μαρτύρησε.

Η αδελφή τους Αγία Βικτωρία μαρτύρησε στην Κόρδοβα της Ισπανίας.

Η αδελφή τους Αγία Γερμάνα συνελήφθηκε και μαρτύρησε στη Νουμιδία της Β. Αφρικής μαζί με τον Άγιο Μάρτυρα Παύλο και άλλους 17 Μάρτυρες.

Επίσης σε κάποια πόλη της Μεσογείου μαρτύρησαν και οι άλλες δύο αδελφες τους Αγίες Παρθενομάρτυρες Γενιβέρα ή Γενεύη και Βασιλεία.

Επιμέλεια κειμένου:

Άβελ Γκιουζέλης


ORTHODOX HEART SITES

Αγία Ματρώνα της Μόσχας η αόμματη (+1952) - 2 Μαΐου


FAITHBOOK - ORTHODOXY



Αγία Ματρώνα της Μόσχας η αόμματη (+1952)

2 Μαΐου

Είναι πολύ δύσκολο να εφαρμόσουμε τo «άρατε τον σταυρόν υμών και ακολουθείτε με». Οταν αποφασί­σουμε να ακολουθήσουμε τον Χριστό, καθημερινά η ζωή μας γίνεται μέρα παθημάτων, δακρύων και πόνων. Ή ψυχή αφημένη μέσα στη θεϊκή πρόνοια, μέσα στην ά­πειρη αγάπη του Θεού, σηκώνει το σταυρό της δοξάζον­τας τον Θεό που την αξιώνει να υποφέρει γι´ Αυτόν. Ό πόνος γίνεται γλυκύς γιατί τον γλυκαίνει η αγάπη Του. Ξέρει ότι πριν από τον σταυρό προηγείται η Γεθσημανή, γιατί εκεί πρέπει να οδηγηθούμε. Ή προσευχή μας, δεν πρέπει να είναι ατομική, άλλα για ολόκληρο τον κόσμο. Αυτό που θα μας οδηγήσει σ' αυτήν την προσευ­χή της Γεθσημανή, είναι να αγαπήσουμε τον πλησίον μας όπως τον εαυτό μας και να ζούμε σύμφωνα με τις εντολές του Χριστού.

Μέσα στους βίους των Άγιων μας βλέπουμε ότι κα­νείς δεν πήρε τήν χάρη χωρίς να έχει πρώτα σηκώσει έναν σταυρό. Τον σταυρό του πόνου, της ασθένειας, του μαρτυρίου.
Ή Γερόντισσα Ματρώνα, σήκωσε από πολύ μικρή αυτό τον σταυρό. Οχι μόνο τυφλή αλλά αόμματη και ανά­πηρη, έγινε σκεύος της Χάριτος τού Θεού. Ή αγάπη της για το Θεό περνούσε μέσα από τήν αγάπη της γιά τους πονεμένους ανθρώπους. Εκανε τα προβλήματα των άλλων δικά της, και με την προσευχή της, με την δύνα­μη του χαρίσματος που της δόθηκε, τους βοηθούσε, τους γιάτρευε, τους παρηγορούσε, τους συμβούλευε.
Ώς δοχείον της χάριτος του Θεού γνώριζε τα ση­μεία των καιρών, έβλεπε με τα μάτια της ψυχής της τα βάθη της γης, της θάλασσας, γνώριζε το παρελθόν το παρόν και το μέλλον.
Γι´ αυτό άξια ό άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης χωρίς να την γνωρίζει την ονόμασε όγδοο στύλος της Ρωσίας. Οχι μόνο όταν ζούσε άλλα και μετά τον θάνατο της παραμένει βοηθός του πονεμένου ρωσικού λαού.

Καθημερινό σχηματίζονται ουρές από πιστούς μπροστά στα άγια λείψανα της, άλλοι να την ευχαρι­στήσουν και άλλοι να ζητήσουν την βοήθεια της προσ­φέροντας της ένα λουλούδι, όπως η ίδια το ζήτησε.

Εύχομαι σ' όλους, όσους διαβάσουν τον βίον της Αγίας και τα θαύματα της και ζητήσουν τήν βοήθεια της αγίας, να βρουν άμεση ανταπόκριση στο αίτημα τους, ώστε να δοξασθεί ο παν­άγαθος Θεός δια μέσου της αγίας Ματρώνας.

Ευχόμαι να γίνει στον καθένα μας, η σχέση με την αγία τόσο αισθητή, και να την νοιώθουμε τόσο κον­τά μας, ώστε να την ονομάζουμε Ματρωνίτσα, όπως ακριβώς και ο ρωσικός λαός την αποκαλεί, λόγω της οικειότητας που νοιώθει.

Βίος της Αγίας Ματρώνας της Μόσχας

H μακαριστή Γερόντισσα Ματρώνα γεννήθηκε το 1881 στο χωριό Σέμπινο Έπιφανίσκαγια του νομού της Τούλα, που τώρα λέγεται Κιμόφσκι. Στα είκοσι χιλιό­μετρα από τήν τοποθεσία αυτή έγινε η περίφημη μάχη της Κουλικόβα. Οι γονείς της ελέγοντο Δημήτριος και Ναταλία.
Ή­ταν χωρικοί, ευλαβείς, τίμιοι, δούλευαν και ζούσαν φτωχικά. Είχαν τέσσερα παιδιά, τον

Σάββατο, 28 Απριλίου 2018

Άγιος Άσαφ (St Asaph) Επίσκοπος Ουαλίας (+601) - 1 Μαΐου


Άγιος Άσαφ (St Asaph) Επίσκοπος Ουαλίας (+601)

1 Μαΐου

Ο Άγιος Άσαφ (St Asaph) έζησε κατά το δεύτερο ήμισυ του 6ου αιώνα και ήταν γιος του βασιλιά Sawyl Penuchel (του αλαζόνα) στην νότια Pennines της Ουαλίας.

Ήταν ακόμη νέο παλικάρι όταν έφυγε για την βόρεια Ουαλία μαζί με τον πατέρα του. Από το Tegeingl στάλθηκε σαν μαθητής στον μακρινό ξάδερφο του, τον Άγιο Κέντιγκερν (St Kentigern) Επίσκοπο Γκλασκώβης στο Llanelwy (εκεί όπου μετέπειτα ο Άγιος Asaph έχτισε το μοναστήρι του).

Μία ημέρα, αφού ο Kentigern διάβαζε τους ψαλμούς μέσα σε μία παγωμένη λίμνη, ζήτησε από τον νεαρό Άγιο Άσαφ (St Asaph) να του φέρει μερικά αναμμένα κάρβουνα για να ζεσταθεί. Ο Άγιος Άσαφ (St Asaph) τα έφερε τυλίγοντας τα μέσα στο ένδυμα του και δεν υπήρχε ίχνος καψίματος.

Όταν ο Άγιος Kentigern επέστρεψε στο Strathclyde, ο Άγιος Άσαφ (St Asaph) έγινε Επίσκοπος του Llanelwy αφού πολύς κόσμος απαίτησε να γίνει αυτό.

Στα χρόνια που ακολούθησαν ίδρυσε ένα δεύτερο μοναστήρι στην περιοχή Llanasa στο Powys. Ο Θεός τον αξίωσε με το χάρισμα της θαυματουργίας. Ο Άγιος συνέγραψε μοναχικούς κανόνες, τυπικές διατάξεις για την Εκκλησία του και άλλα έργα και κοιμήθηκε με ειρήνη. Κοιμήθηκε εκεί την 1η Μαΐου του 601.

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.gr

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.gr/2017/11/asaph.html

Ορθόδοξη Κελτική και Αγγλοσαξονική Εκκλησία

Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

Άγιος Ερκονγουάλντ (St Erkenwald) Επίσκοπος Λονδίνου Αγγλίας (+693) - 30 Απριλίου, 1 Φεβρουαρίου & 13 Μαΐου


GREAT BRITAIN OF MY HEART



Άγιος Ερκονγουάλντ (St Erkenwald) Επίσκοπος Λονδίνου Αγγλίας (+693)

30 Απριλίου, 1 Φεβρουαρίου &13 Μαΐου

O Άγιος Ερκονγουάλντ (St Erkenwald) ήταν Επίσκοπος Λονδίνου της Αγγλοσαξονικής Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας μεταξύ των ετών 675 και 693.

Ο Άγιος Ερκονγουάλντ (St Erkenwald) γεννήθηκε στο Lindsey της Αγγλίας και είχε βασιλική καταγωγή. Έδωσε το μερίδιό του από τα χρήματα της οικογένειάς του προκειμένου να βοηθήσει να ιδρυθούν δύο μονές Βενεδικτίνων, η ανδρώα Μονή του Chertsey στο Surrey το 661 και η γυναικεία Μονή του Barking. Η αδελφή του, Æthelburg, ήταν Ηγουμένη στο Barking, όταν αυτός υπηρετούσε ως Ηγούμενος στο Chertsey.

Το 675, ο Άγιος Ερκονγουάλντ (St Erkenwald) έγινε επίσκοπος Λονδίνου, διαδεχόμενος τον Wine. Ήταν επιλογή του Αρχιεπισκόπου Θεοδώρου του Canterbury. Ενώ ήταν επίσκοπος, συνεισέφερε στον κώδικα νόμων του βασιλιά Ine του Wessex, και αναφέρεται συγκεκριμένα στον κώδικα ως συνεισφέρων. Είναι επίσης γνωστός για το ότι βάπτισε Χριστιανό τον Sebba, βασιλιά της Ανατολικής Σαξονίας το 677. Ο βασιλιάς Ine του Wessex προσέλαβε τον Άγιο Ερκονγουάλντ (St Erkenwald) ως νομικό του σύμβουλο.

Ο Άγιος Ερκονγουάλντ (St Erkenwald) κοιμήθηκε εν Κυρίω το 693 και το Ι. Λείψανό του ετάφη στον παλαιό καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου. Ο τάφος του ήταν δημοφιλής τόπος προσκυνήματος, αλλά καταστράφηκε μαζί με άλλους τάφους στο ναό κατά τη διάρκεια της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης.

Η μνήμη του Άγιου Ερκονγουάλντ (St Erkenwald) τιμάται στις 30 Απριλίου. Επίσης εορτάζει στις 1 Φεβρουαρίου και 13 Μαΐου.

Είναι πολιούχος Άγιος του Λονδίνου.

Πηγή: Wikipedia

Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

Άγιος Αργύριος ο Επανωμίτης, Νεομάρτυς στη Θεσσαλονίκη, (+1806) - 11 Μαΐου


FAITH BOOK - ORTHODOXY



Άγιος Αργύριος ο Επανωμίτης, Νεομάρτυς στη Θεσσαλονίκη, (+1806)

11 Μαΐου

Ο νέος αυτός αθλητής του Χριστού, Αργύριος ή Αργυ­ρός, καταγόταν από την Επανομή. Σύμφωνα με μαρτυρίες γεροντοτέρων, οι γονείς του ήταν ο Αστέριος και η Βασιλική το γένος Ντουγιούδη. Όπως διηγήθηκαν πολλοί Θεσσαλονικείς, οι οποίοι τον γνώρισαν από κοντά, γιατί εκεί ζούσε, ως υπηρέτης σε κάποιον ράφτη, ήταν ένας νέος πολύ χαριτωμέ­νος, πολύ ευλαβής, σεμνός στους τρόπους και στολισμένος με ηθικά χαρίσματα. Στην ηλικία περίπου δέκα οκτώ ετών.

Κατά τις ημέρες εκείνες κάποιος χριστιανός από το Σοχό, βρισκόταν κλεισμένος στη φυλακή του πασά της Θεσσαλονί­κης για κάποιο έγκλημα που είχε κάνει. Μη έχοντας να πλη­ρώσει τα χρήματα που του ζήτησε ο πασάς, τον απειλούσε ότι θα τον κρεμάσει.

Μπροστά στην απειλή του θανάτου ο άφρων εκείνος δείλια­σε και προκειμένου να αποφύγει το θάνατο εξέφρασε την επι­θυμία να τουρκέψει. Το γεγονός αυτό χαροποίησε τους Αγα­ρηνούς, οι οποίοι αμέσως τον έβγαλαν από τη φυλακή. Μετά, λοιπόν, την άρνηση της αγιωτάτης πίστης μας και την ομο­λογία της αντίχριστης πλάνης των Αγαρηνών τον πήγαν σ’ ένα καφενείο, στην τοποθεσία Ταχτάκαλα, για να τον συμ­βουλέψουν!

Παρακολουθώντας τα γενόμενα, ο νεαρός Επανομίτης Αργύριος, θερμάνθηκε η ψυχή και η καρδιά του από θειο ζήλο, γέμισε από ενθουσιασμό και αφού έδιωξε κάθε φόβο από μέσα του, περιφρονώντας ακόμα και τη ζωή του, όρμησε με μεγά­λη γενναιότητα και θαυμαστή ανδρεία μέσα στο καφενείο, όπου βρισκόταν εκείνος ο ελεεινός αρνησίχριστος, τριγυρισμένος από πλήθος αγρίων και μοχθηρών γενιτσάρων, και αφού στάθηκε μπροστά στον αρνητή τού λέγει, με πολλή παρρησία, μπροστά σ’ όλους, χωρίς να φοβηθεί κανέναν: «Αδελφέ, έκαμες μεγάλο κακό με το να αρνηθείς τον Χριστό και Σωτήρα μας. Μπορεί να αποφύγεις αυτόν τον πρόσκαιρο θά­νατο, αλλά να ξέρεις ότι θα παραδώσεις την ψυχή σου στην κόλαση, η οποία είναι θάνατος αιώνιος και ατέλει­ωτος. Σύνελθε και μετανόησε, ωμολόγησε και πάλι τον Χριστό. Ας σε θανατώσουν. Αξίζει να προσφέρουμε το αίμα μας για τον Χριστό, να πεθάνουμε για την αγάπη Του, γιατί κι’ Εκείνος θυσιάστηκε για τη δική μας αγά­πη».

Αυτά μόνον τα ιερά και χριστιανικά λόγια πρόφθασε να πει, ο μακάριος Αργυρός. Κατόπιν ακολούθησε εκείνο που ο καθέ­νας μπορεί να φανταστεί. Αμέσως όρμησε εναντίον του αγίου όλο εκείνο το πλήθος των φοβερών γενιτσάρων δέρνοντάς τον άγρια, με αλαλαγμούς και βαρβαρικές ιαχές. Σίγουρα θα τον είχαν θανατώσει τον Άγιο αν δεν περνούσε ο λογισμός από το νου τους, ότι, ίσως μπορέσουν να τον αλλαξοπιστήσουν. Η σκέψη αυτή τους έκανε να συγκρατήσουν τα χέρια τους στα­ματώντας συγχρόνως και το μαρτύριο. Αλλά με γυμνά τα μαχαίρια, με σηκωμένα τα χέρια και έξαλλοι από φανατισμό απευθύνονται στον νεαρό Αργύριο: «Πες μας ότι τουρκεύεις, διαφορετικά αυτή τη στιγμή σε θανατώνουμε».

Σαν βροντή έπεσε η αδύναμη φωνή του μάρτυρα: «Είμαι χριστιανός και δεν αρνιέμαι την πίστη μου, οτιδήποτε και αν μου κάνετε. Δόξα και τιμή μου ο Σταυρός του Χρι­στού. Επιθυμία μου να πεθάνω για την πίστη και την α­γάπη του Χριστού».

Οι Αγαρηνοί με πολλή μανία και αγριότητα οδήγησαν τον Αργυρό στον Κατή καταγγέλλοντάς τον για την πράξη του αυτή. Τον έδειραν αλύπητα, προσπαθώντας με κάθε τρόπο να τον πιέσουν, ώστε να αρνηθεί την πίστη του και να ομολογή­σει τη δική τους θρησκεία. Βλέποντας όμως ότι άδικα πασχί­ζουν, γιατί ο Άγιος έμεινε σταθερός και ακλόνητος, σταμά­τησαν τα βασανιστήρια και άρχισαν με κολακείες να υπόσχο­νται δώρα και αξιώματα, ελπίζοντας πως έτσι θα μπορέσουν να τον εξαπατήσουν, ώστε να αλλάξει γνώμη. Επειδή όμως ούτε με αυτόν τον τρόπο κατάφεραν να πετύχουν τον σκοπό τους, τον έρριξαν στη φυλακή, καταπληγωμένο, προκειμένου να τον ανακρίνουν για δεύτερη φορά.

Ύστερα από δύο ημέρες τον έβγαλαν από τη φυλακή. Βλέποντας ότι και πάλι παραμένει σταθερός και ακλόνητος στην πίστη του, ζήτησαν από τον Κατή να εκδώσει απόφαση για να κρεμάσουν τον μάρτυρα.

Ο Κατής όμως δυσκολευόταν να εκδώσει τέτοια απόφαση, γιατί έβλεπε ότι το «έγκλημά του» δεν ήταν για θάνατο, ανα­γνωρίζοντας ότι ο καθένας πρέπει να είναι ζηλωτής και υπέρμαχος της πίστης του, όπως ακριβώς και ο Αργύριος. Συγ­χρόνως παρακίνησε και τους ομοθρήσκους του να μιμηθούν το παράδειγμα του νεαρού Αργυρού και αν θέλουν ας προσπαθή­σουν να τον μεταπείσουν.

Αυτά είπε ο κριτής. Εκείνοι όμως ταράχθηκαν και εξα­γριώθηκαν εναντίον του σαν θηρία, λέγοντας: «Τί είναι αυτά που λες; Είναι δυνατόν να δικαιώνεις τον εχθρό της πίστης μας; Πώς ανέχεσαι κάποιον να βρίζει και να βλασφημεί την πίστη μας και εσύ να τον επαινείς; Δεν τον κρίνεις, λοιπόν, άξιο θανάτου;».

Αφού άκουσε όλα αυτά, σκέφθηκε για λίγο, ίσως και να φοβήθηκε τους μανιώδεις Αγαρηνούς, και έπειτα είπε: «Ε­πειδή βλασφήμησε την πίστη μας είναι ένοχος θανάτου και δί­νω την άδεια να κρεμαστεί».

Χωρίς καθυστέρηση οι αιμοβόροι γενίτσαροι παρέλαβαν τον Άγιο και τον κρέμασαν στον τόπο που λέγεται Καμπάνι.

Έτσι ο καλλίνικος του Χριστού αθλητής Αργύριος έλαβε το ακήρατο στεφάνι του μαρτυρίου στις 11 Μαΐου 1806, ημέρα Παρασκευή και σε ηλικία περίπου 18 ετών.

Τώρα συναγάλλεται μαζί με τους άλλους μάρτυρες του Χριστού, επειδή επικύρωσε την εντολή της αγάπης προς τον Θεό και τον πλησίον με τη μαρτυρική του θυσία.

Πολλοί από τους παρευρισκομένους, όπως λέγεται, παρα­τήρησαν ότι στο νεκρό σώμα του ευλογημένου Αργυρού δεν υπήρχε κανένα σημάδι απαγχονισμού, και ακόμα ότι φαινόταν σαν ζωντανός που κοιμάται.

Επίσης ανεξήγητο παραμένει και το πως επέτρεψαν αμέσως την άλλη ημέρα να τον ξεκρεμάσουν, ενώ σύμφωνα με τη συνήθεια που επικρατούσε έπρεπε να παραμείνει κρεμασμένος επί τρεις ημέρες.

Πηγή:

https://plus.google.com/u/0/communities/114191249873208593018

Άγιοι, οι καλύτεροί μας φίλοι

Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

Αγία Μπουριάνα (St Buriana) η Ιρλανδή, ερημήτρια στην Κορνουάλλη της Αγγλίας (+6ος αιώνας) - 1 Μαΐου


HEAVEN ON EARTH - ORTHODOXY



Αγία Μπουριάνα (St Buriana) η Ιρλανδή,

 ερημήτρια στην Κορνουάλλη της Αγγλίας (+6ος αιώνας)

1 Μαΐου

Η Αγία Μπουριάνα (St Buriana) έζησε τον 6ο αιώνα και ήταν μία Ορθόδοξη Ιρλανδή πριγκίπισσα η οποία ταξίδεψε στην Κορνουάλη μαζί με τον Άγιο Piran κατά την περίοδο  της μαζικής μετανάστευσης των Ιρλανδών ιεραποστόλων.

Σχετίζεται με τον βασιλιά Gerren της Dumnonia και λέγεται πως γιάτρεψε τον γιο του από την παράλυση. Πιθανόν, λόγο αυτών των ιαματικών ικανοτήτων, ο Gerren την απήγαγε και η απελευθέρωση της συμφωνήθηκε αφού ο Άγιος Piran υποχρεώθηκε να παρέμβει.

Παρόλα αυτά ο Gerren επέμενε σε φαινομενικά αδύνατους όρους. Η Αγία Μπουριάνα (St Buriana) θα απελευθερωνόταν μόνο όταν εκείνος θα ξυπνούσε από το λάλημα ενός κούκου ο οποίος θα αντηχούσε μέσα σε ένα χιονισμένο τοπίο.

Παρότι ο όρος του ήταν αδύνατον να πραγματοποιηθεί, ο Άγιος Piran προσευχήθηκε όλη τη νύχτα για την εκπλήρωση του. Θαυματουργικά το χιόνι έλιωσε το πρωί, και ο βασιλιάς Gerren ξύπνησε με τον ήχο ενός κούκου. Εντυπωσιάστηκε τόσο που απελευθέρωσε την Αγία Μπουριάνα (St Buriana).

Όμως, λίγο αργότερα, ο Gerren προσπάθησε να αιχμαλωτίσει ξανά την Αγία Μπουριάνα (St Buriana) και λέγεται ότι έπεσε νεκρή τη στιγμή που εκείνος το πέτυχε. Θάφτηκε στο εκκλησάκι που είναι κοντά στο ερημητήριο της στην Κορνουάλη της Αγγλίας.

Εορτάζει την 1η Μαίου.

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.gr/2013/07/buriana.html

Ορθόδοξη Κελτική & Αγγλοσαξονική Εκκλησία

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

Άγιος Ιερομάρτυς Ιωάννης Καρασταμάτης της Santa Cruz της California των ΗΠΑ (+1985) - Μαρτύρησε απο σατανιστές - 18 Μαΐου


USA OF MY HEART



Άγιος Ιερομάρτυς Ιωάννης Καρασταμάτης

της Santa Cruz της California των ΗΠΑ (+1985)

Μαρτύρησε απο σατανιστές

18 Μαΐου

Ο Άγιος Νεομάρτυρας πάτερ Ιωάννης της Santa Cruz. Γεννήθηκε το 1937 στο χωριό Αποίκια της νήσου Άνδρου και λεγόταν Καρασταμάτης. Σε ηλικία 20 ετών πηγαίνει στην Αμερική και δημιουργεί οικογένεια. Χειροτονείται ιερέας και για 10 χρόνια εργάζεται με ιεραποστολικό ζήλο στην Αλάσκα και αφού διακόνησε την Εκκλησία σε πολλούς Ναούς ήρθε στην Santa Cruz της California στον Ναό του Προφήτη Ηλία το 1981 που τον τελειοποίησε και τον εγκαινίασε και γίνεται κέντρο Oρθόδοξης ομολογίας σε όλη την περιοχή όπου οι άνθρωποι ήταν απομακρυσμένοι από τον Θεό και την Εκκλησία.

Ο πατήρ Ιωάννης ήταν απλός στην συμπεριφορά του, αγαπούσε τους ενορίτες του και η πόρτα του σπιτιού του ήταν πάντα ανοιχτή, και την νύχτα ακόμη όποιος τον ζητούσε έμπαινε μέσα και πολλές φορές φώναζαν οι δικοί του γιατί φοβόντουσαν τους κακοποιούς της νύχτας. Τα κηρύγματα του ήταν πύρινα, αγαπούσε τον Θεό και ήθελε όλοι να Τον αγαπήσουν. Πήγαινε στα πάρκα και μιλούσε με νέους ανθρώπους που δεν γνώριζαν τίποτε για τον Θεό ή ήταν σε άλλα δόγματα ή ήταν Εβραίοι.

Στην Άνδρο συμβαίνει ένα θαύμα με τους κρίνους της Παναγίας. Όταν ανθίζουν οι κρίνοι τους πηγαίνουν στην Εικόνα της. Αργότερα, όπως είναι φυσικό, ξεραίνονται και πέφτουν. Πέφτουν και τα φύλλα και μένει το ξερό κοτσάνι. Τα αφήνουν έτσι ξερά τα κοτσάνια στην Εικόνα της και όταν έρθει η γιορτή της, κάθε χρόνο, αυτά ανθίζουν και βγάζουν μπουμπούκια. Ο πατήρ Ιωάννης μιας και ήταν από μικρός μεγαλωμένος στο νησί ήξερε το θαύμα αυτό. Ήρθε λοιπόν στο νησί πήγε στο Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου και ζήτησε από τον Γέροντα Δωρόθεο κρίνους της Παναγίας. Πήρε μερικά ξερά κοτσάνια και τα πήγε στην Αμερική. Τα έβαλε στην Εικόνα της Παναγίας και αυτά άνθισαν ξανά. Άρχισε σιγά - σιγά ο κόσμος να θερμαίνεται στην πίστη και να προσκυνούν την Παναγία.

Ήταν μία ευαίσθητη και όμορφη ψυχή ο πατήρ Ιωάννης. Έγραφε και θρησκευτικά ποιήματα και τον συγκινούσαν πολύ τα θαύματα της Παναγίας και οι βίοι των Αγίων. Ζητούσε από τον Γέροντα Δωρόθεο να του στέλνει βιβλία για να κάνει κηρύγματα. Όταν αργότερα ήρθε στην Άνδρο η πρεσβυτέρα πήρε κρίνους, τους φύτεψε στην Αμερική και όταν άνθιζαν τους έβαζαν στην Παναγία, και γινόταν και εκεί το θαύμα, να ξανανθίζουν τα ξερά κοτσάνια. Αγαπούσε πολύ τον Άγιο Νικόλαο γιατί από μικρός πήγαινε στο Μοναστήρι. Εκεί λοιπόν στο Μοναστήρι στην Άνδρο μία Εικόνα της Παναγίας άρχισε να ρέει αίμα και μύρο. Ο πατήρ Ιωάννης άρχισε με θείο ζήλο να μιλά για τα θαύματα της Παναγίας μας. Άρχισαν τότε να γίνονται Ορθόδοξοι και από άλλα δόγματα. Αυτό όμως ενόχλησε κάποιους και άρχισαν να του κάνουν απειλητικά τηλεφωνήματα και γράμματα για να σταματήσει το κήρυγμα. Όμως τότε εκείνος έγινε πιο φλογερός και έλεγε: «Όσο τα μάτια μου έχουν νερό εγώ θα κηρύττω τον Χριστό και την Ορθοδοξία».

Συνιστούσε στους χριστιανούς να προφυλαχθούν από τις παγίδες του αντιχρίστου και να μην πάρουν το χάραγμα και, τότε, άρχισαν πιο έντονα τα απειλητικά τηλεφωνήματα για την ζωή του, όμως αυτός δεν λογάριαζε τίποτα.

Στις 17 Μαΐου το 1985 το βράδυ πήρε τηλέφωνο τον Γέροντα Δωρόθεο στην Άνδρο και του ζητούσε πληροφορίες για τα θαύματα της Παναγίας της Μυροβλύτισσας γιατί ήθελε να κάνει κήρυγμα την Κυριακή. Την άλλη μέρα στις 18 Μαΐου ο πατήρ Ιωάννης ήταν μόνος του στο σπίτι μαζί με τον γιο του Φώτιο. Η πρεσβυτέρα είχε πάει στο σπίτι της κόρης τους Μαρίας. Το αγόρι βγήκε για λίγο έξω με τους φίλους του και ο πατήρ Ιωάννης πήγε στην Εκκλησία να την ετοιμάσει και να γράψει το κήρυγμα. Το αγόρι γύρισε αργά στο σπίτι, είδε ότι ο πατέρας του έλειπε και πήγε ανήσυχο να τον βρει στην Εκκλησία. Και τότε αντίκρισε το φοβερό θέαμα. Τον πατέρα του κατακρεουργημένο και αγνώριστο. Τον είχαν βρει μόνο του και τον βασάνισαν χτυπώντας τον στο κεφάλι με σφυρί, και το σώμα του το κατακρεούργησαν με το μαχαίρι. Και όπως διαπίστωσε η αστυνομία, επειδή εκείνος σπαρταρούσε, πήραν τον σταυρό του με την αλυσίδα και τον έπνιξαν. Το αίμα του που χύθηκε από τις πληγές του και πλημμύρισε το δάπεδο του Ιερού Ναού το χρησιμοποίησαν για να γράψουν δικά τους συνθήματα στους τοίχους του Ιερού Ναού και το 666. Ήταν σατανιστές.

Ο Άγιος ιερέας μαρτύρησε στο σημείο που φωτογραφήθηκε με τον σταυρό στο χέρι, ίσως να ήταν μία πρόρρηση για το τι θα επακολουθούσε. Συνέβησαν προ του θανάτου του τρία θαυμαστά γεγονότα:

1) Οι ανθισμένοι κρίνοι της Παναγίας, μία βδομάδα πριν μαρτυρήσει, πέσανε όλοι ξαφνικά και από τότε δεν έχουν ξανανθίσει.

2) Η Εικόνα της Παναγίας δάκρυσε και το δάκρυ υπάρχει ακόμα πάνω στην Εικόνα, και

3) επί τρεις συνεχείς Κυριακές προ του μαρτυρίου του, κατά την διάρκεια της θείας Λειτουργίας, έλαμπε το πρόσωπό του και σκορπούσε ακτίνες και το παιδί, που του έδινε το ζέον και είδε το παράδοξο αυτό φαινόμενο, επιτιμήθηκε αυστηρά για να μην φανερώσει τίποτα.

Η αστυνομία ερεύνησε για τους φονείς του Αγίου και βρήκαν τρία άτομα ένα ανδρόγυνο και τον γιο του άνδρα από άλλη γυναίκα. Ήταν ιερείς του σατανά και πήραν δηλητήριο κόμπρας, όταν τους συνέλαβαν και οι δύο πέθαναν, και ο τρίτος έχασε τα λογικά του και δεν συνεννοείται. Επειδή το Λείψανο του Αγίου ήταν παραμορφωμένο και το πρόσωπό του δεν μπορούσαν να το αντικρίσουν, αφού του φορέσανε την καλή του χρυσοκέντητη στολή, σφραγίσανε το φέρετρο στην νεκρώσιμη ακολουθία.

Όταν έμαθε ο Γέροντας Δωρόθεος για τον μαρτυρικό θάνατο του πατρός Ιωάννη έγραψε στην πρεσβυτέρα να του στείλει στην Άνδρο τ' άμφια του Αγίου που είχαν συλλειτουργήσει στο Μοναστήρι στην γιορτή του Αγίου Δωροθέου το 1981. Πέρασε καιρός και απάντηση δεν έλαβε. Στις 4 Ιουλίου το 1986 είχαν λειτουργήσει εκεί στο Μοναστήρι και ήταν και αρκετοί από την Αθήνα. Περίμεναν το μεσημέρι με το πρωινό καράβι ένα πούλμαν με προσκυνητές για την αγρυπνία το βράδυ για την εορτή του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου. Μόλις λοιπόν τελείωσε η λειτουργία άρχισαν μόνες τους να χτυπούνε οι καμπάνες πανηγυρικά, όλους τους κατέλαβε φόβος και δέος. Σταμάτησαν για λίγο οι καμπάνες και άρχισαν πάλι να χτυπούνε τόσο αρμονικά που όλοι εξέστησαν, έκαναν παράκληση στον Άγιο Νικόλαο και περίμεναν να φανερωθεί κάτι θαυμαστό. Ήρθαν και οι προσκυνητές με το πούλμαν και τους είπαν για το θαυμαστό αυτό γεγονός. Το απόγευμα πήρε τηλέφωνο τον Γέροντα Δωρόθεο η κόρη του πατρός Ιωάννη η Μαρία, που είχε έρθει ειδικά στην Άνδρο, για να φέρει τ' άμφια του πατέρα της. Τα έφερε στο Μοναστήρι και τα υποδέχτηκαν με χαρά όλοι οι προσκυνητές, τέλεσαν και αγρυπνία το βράδυ και τα έφεραν σε προσκύνηση. Οι καμπάνες χτυπούσαν στο Μοναστήρι το πρωί ακριβώς την ώρα που έμπαινε στο λιμάνι το καράβι με τ' άμφια του Νεομάρτυρος.

Οι εμφανίσεις του ιερομάρτυρος Ιωάννου μετά τον θάνατό του είναι πάρα πολλές. Παραμονές του Αγίου Νικολάου το 1986 και ο Γέροντας Δωρόθεος ετοίμαζε το Μοναστήρι μαζί με μερικές γυναίκες που τον βοηθούσαν από το χωριό εκεί. Κάποια στιγμή είδαν τον μακαριστό Ιωάννη να περπατά στην αυλή και να έρχεται προς το μέρος τους από την ανοιχτή πόρτα στην τράπεζα. Έβαλαν όλοι τις φωνές γιατί όλοι τον ήξεραν στο χωριό και τον έλεγαν: παπά - Γιάννη. Και τότε χάθηκε από μπροστά τους. Ώσπου να συνέλθουν από το ξάφνιασμα ήρθε ο ταχυδρόμος μ' ένα δέμα από την Ελβετία όπου μέσα ήταν μία Εικόνα του Αγίου σκαλιστή σε ξύλο από Ορθόδοξους Ρώσους που τον τιμούν ως Άγιο. Ο πατήρ Ιωάννης ζήτησε να μοιραστεί παντού η Εικόνα Του και να γίνει γνωστό το μαρτύριό του, η Ορθόδοξη ομολογία του.

Τον Φεβρουάριο του 1987 ο Γέροντας Δωρόθεος πήγε στην Ελβετία για εγχείρηση. Ενώ μιλούσε με τους πιστούς εκεί για τον Άγιο και το μαρτύριό του τον είδαν να τους ευλογεί και να χάνεται. Όταν είχαν λειτουργήσει μαζί με τον Γέροντα Δωρόθεο και όταν εξομολογήθηκε ο πατήρ Ιωάννης δώρισε το πετραχήλι του εκεί στο Μοναστήρι. Όταν πήγε στην Ελβετία ο Γέροντας Δωρόθεος ένα τμήμα από το πετραχήλι του Αγίου εσκόρπιζε άρρητη ευωδία στους παρευρισκομένους εκεί.

Στην Άνδρο σήμερα ζει ο αδελφός του Αγίου με την οικογένειά του και η γερόντισσα μητέρα του, που δεν ξέρει τίποτα για τον παπά και τον θάνατό του. Στην Αμερική και στην Ρωσική Εκκλησία της διασποράς τιμάται ως Άγιος και έχουν εκδώσει και ασματική ακολουθία στον Άγιο. Τα γεγονότα και τις λεπτομέρειες του μαρτυρίου του τ' ανέφερε όλα στον Γέροντα Δωρόθεο η κόρη του Μαρία. Η μνήμη του τιμάται στις 19 Μαΐου και είναι παραμονή της εορτής του Αγίου Νικολάου της ανακομιδής των Ιερών Λειψάνων Του. Θα συνεορτάζεται μαζί με τον Άγιο Νικόλαο γιατί από παιδί αγαπούσε πολύ τον Άγιο Νικόλαο. Την Ευλογία Του να έχουμε όλοι μας. Αμήν.

Πηγή:

Χαραλάμπους Ανδράλη

Νεομάρτυρες της Ορθοδοξίας στον 20ό και 21ο Αιώνα

εκδ. Σταμούλη

Αθήνα 2012